《金匮悬解》黄疸十四·
疸而渴者,其疸难治,疸而不渴者,其疸可治。发于阴部,其人必呕,阳部,其人振寒而发热也。
疸而渴者,湿蒸为热,湿为阳虚,热为火盛,泄火则损其阳,补阳则益其火,故为难治。疸而不渴者,湿多热少,故为可治。发于阴部,其病在里,湿盛土郁,胃气上逆,必作呕吐。发于阳部,其病在表,湿旺经郁,寒气外袭,必发热而恶寒也。
Warning: unlink(G:/ciyuwu.com/SaxueFrame/data/cache/templates/default/zhongyi.chapter.html/67/67040.html): Permission denied in G:\ciyuwu.com\SaxueFrame\core.php on line 1012 Warning: unlink(G:/ciyuwu.com/SaxueFrame/data/cache/templates/default/zhongyi.chapter.html/67/67040.html): Permission denied in G:\ciyuwu.com\SaxueFrame\core.php on line 1012
疸而渴者,其疸难治,疸而不渴者,其疸可治。发于阴部,其人必呕,阳部,其人振寒而发热也。
疸而渴者,湿蒸为热,湿为阳虚,热为火盛,泄火则损其阳,补阳则益其火,故为难治。疸而不渴者,湿多热少,故为可治。发于阴部,其病在里,湿盛土郁,胃气上逆,必作呕吐。发于阳部,其病在表,湿旺经郁,寒气外袭,必发热而恶寒也。